سفارش تبلیغ
صبا

ساعت یک و نیم آن روز

 

مرحوم آیت الله  سید علی مجتهد سیستانی پدربزرگ آیت الله العظمی حاج سید علی سیستانی_دامت برکاته_ در مشهد مقدس برای آنکه به حضور امام زمان(عج) شرفیاب شود، ختم زیارت عاشورا را چهل هفته در مسجدی از مساجد شهر آغاز میکند.

ایشان می فرمود: در یکی از جمعه های آخر، ناگهان شعاع نوری از خانه ای نزدیک به آن مسجدی که من در آن مشغول به زیارت عاشورا بودم، میتابید..

حال عجیبی به من دست داد و از جای برخاسته و به دنبال آن نور به در آن خانه رفتم، خانه کوچک و فقیرانه ای بود که از درون آن نور عجیبی میتابید. در زدم، وقتی در را باز کردند مشاهده کردم که حضرت ولی عصر، امام زمان(عج) در یکی از اتاق های آن خانه تشریف دارند و در آن اتاق جنازه ای را مشاهده کردم که پارچه ای سفید را روی آن کشیده بودند. وقتی که من وارد شدم و اشک ریزان سلام کردم، حضرت به من فرمودند: چرا این گونه به دنبال من میگردی و این رنجها را متحمل میشوی؟ مثل این باشید(اشاره به جنازه) تا من به دنبال شما بیایم! بعد فرمودند:

 این بانویی است که در دوره بی حجابی، هفت سال از خانه بیرون نیامد تا مبادا نامحرم او را ببیند!



نوشته شده در شنبه 92 بهمن 5ساعت ساعت 10:37 صبح توسط فاطمه مقدسی| نظر

با سلام...

ولادت حضرت رسول اکرم (ص) و امام جعفر صادق(ع) بر همگان مبارک.گل تقدیم شما

در این روز مبارک بی شک تأسی به سیره و سنت آن حضرت بر اساس آیه کریمه " ولکم فی رسول الله اسوه حسنه" موجب رشد و تعالی انسانها و راهگشای برخی مشکلات خواهد بود.

به چند مورد از فضایل ایشان اشاره می شود:

_ ایشان با مردم چنان معاشرت میکردند که هرکس گمان میکرد عزیزترین فرد نزد آن حضرت است.

_ در مجلسی نمینشست و بر نمیخواست مگر با یاد خدا

_ اگر از کسی خطایی صادر میگشت آن را نقل نمیکردند.

_ پاسخ به سوالی را چند مرتبه تکرار میکردند تا جوابش بر شنونده مشتبه نشود.

_ بیش از همه صله رحم به جا می آوردند.

_  به خویشاوندان خود احسان می کردند بی آنکه آنان را بر دیگران برتری دهند.

_ هر که عذر می آورد عذر او را قبول می کردند.

_ هرگز کسی را تحقیر نمی کردند.

_ هرگز کسی از اطرافیان خود را نفرین نکردند.

_ هرگز عیب مردم را جستجو نمی کردند.

_ بر جسارت دیگران صبر میکردند و بدی را به نیکی جبران میکردند.

_ عزیزترین افراد نزد او کسی بود که خیرش به دیگران بیشتر میرسید.

_ اکثر خندیدن آن حضرت تبسم بود و صدایش به خنده بلند نمیشد.

_ بردباری ایشان همواره بر خشمشان سبقت میگرفت.

_ درحال خشنودی و ناخشنودی جز یاد حق بر زبان نداشتند.



نوشته شده در شنبه 92 دی 28ساعت ساعت 4:48 عصر توسط فاطمه مقدسی| نظر

 

بسم الله...

.

برایم کمی هَل أتی بخوان

بعد هم به مناسبت گریزی بزن به کوثر

إنّا أعطَینا را با لِیذهِب عَنکمُ الرّجس تلفیق کن

إنّما وَلیکُم الله را کنار اینها ردیف کن

قافیه را با والعادیات ببند

شعر قشنگت را

با وَ منَ النّاس من یشری نَفسه... تمام کن

آخرش هم برای تبرک تفألی بزن به یس و امام مبین

.

.

بابا!

نمی‌دانم دلم برای تو تنگ شده

یا برای قرآن

یا برای اهل بیت

شاید هم برای هر سه تان!

.

 

برایم کمی هل أتی بخوان....

.

باران



نوشته شده در دوشنبه 92 دی 23ساعت ساعت 4:5 عصر توسط ملیحه سادات| نظر

گل تقدیم شماچه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیم

خوش کند خاطر من خاطره عهد قدیمگل تقدیم شما

لطفا، خواهشا، بچه های عزیز 14 دی سال 90 یادتون بیاد.... برف و نرگس و استاد حسینی.

دلم برای همتون تنگیده.....



نوشته شده در یکشنبه 92 دی 15ساعت ساعت 6:51 عصر توسط فاطمه مقدسی| نظر

سلام به همه دوستای گلم و به همه عزیزانی که به وبلاگ سری زدند.
من یه سوالی برام به وجود اومده که بعضی وقتا به خودم جوابشو میدم و آروم میشم ولی بعضی وقتا که بیشتر بهش فکر میکنم به جوابی نمیرسم.
حکمت و عدالت خدا برای بنده چطوری تجلی پیدا میکنه؟
بعد مدتها فکر کردن و به جوابی نرسیدن خودمو اینطوری قانع میکنم: فهمیدن این جور مسائل درباره خدا و افعال خدا تو ظرفیت بنده هاش نیست...
 وقتی به این همه تفاوت بین مردم مسلمان (از همه لحاظ، از اقتصادی بگیرید تا فهم و سلامتی های جسمی و روانی و شرایط زندگی که بعضیها تو دلهره و ترس و جنگ زندگی میکنند اما بعضی دیگه با خیال راحت روز به شب میرسونند و هزارتا مسأله دیگه) فکر کردم واقعا بغض گلومو گرفت. برای همین گفتم فهم چرایی این مساءل تو ظرفیت انسان نیست. شاید عدم ظرفیتش واسه این باشه که انسان تو خیلی از جنبه ها ناقصه (البته این حرفم شامل عام مردم هست، انسان خاص مثل پیامبر(ص) و امامان(ع) شامل نمیشه).
ولی میدونم اشتباه میکنم.
لطفا راهنماییم کنید.


نوشته شده در شنبه 92 آذر 23ساعت ساعت 12:21 عصر توسط فاطمه مقدسی| نظر

بسم الله...

آن‌ها که پیش رفته بودند بازگشتند

و آن‌ها که عقب مانده بودند رسیدند

تمام ِ صد‌و‌بیست‌هزار نفر نفر جمع که شدند

از چهار طرف اعتراف گرفت که صدایش را می‌شنوند!

تا همه را جمع نکرد

تا همه نگفتند صدایت را می‌شنویم

سخنش را نگفت!

نخواست بهانه‌ای برای کسی بماند!

و فرداروزی کسی بتواند ادعا کند

که آن روز

میان آن دشت

بالای آن منبر

پیغمبر

حرف زیادی نزد

حرف از دوستی علی بود

همین!!

.

بعد از حمد و ثنای خدا

برای نبوتش از مردم اعتراف گرفت

 و تمام ِ آن صد‌و‌بیست‌هزار نفر شهادت دادند که تا کنون دروغی از او نشنیده‌اند

و او در انجام امر الهی کوتاهی نکرده است...

خوب که اعتراف‌هایش را گرفت!

خوب که راه بهانه‌ها را بست

سخنش را آغاز کرد!

فرمود سه بار است که جبرئیل بر من نازل می‌شود

و مرا مأمور می‌کند به ابلاغ رسالتی سترگ

و من از شدت ِ قلّت پرهیزگاران و کثرت منافقان از ابلاغ رسالتم بیم داشتم!

اما حالا جبرئیل آمد و حفظ اسلام را از جانب خدا ضامن شد

و من با اعتماد به وعده‌ی پروردگار، فرمان الهی را به شما می‌رسانم!

مردم!

علی

برادر و وصی و جانشین من بر امت است

او ولیّ شما بعد از خدا و پیغمبر است

مردم!

بدانید که خداوند او را بر شما نصب کرد

و اطاعتش را بر مهاجرین و انصار

بر بادیه‌نشین و شهرنشین

بر عرب و عجم

بر آزاد و برده

 بر سیاه و سفید

بر بزرگ و کوچک واجب نمود.

مردم!

علمی نیست مگر اینکه خداوند در سینه من نهاده است

و علمی در سینه‌ی من نیست مگر اینکه من تمام آن را به علی سپردم

مردم!

علی اولین ایمان آورنده

اولین نمازگزار

و اولین عبادت‌کننده است

و تنها کسی است که جانش را در لیلة‌المبیت به خاطر حفظ جان من به خطر انداخت.

مردم!

علی را برتری دهید که خداوند او را برتری داده است.

مردم!

علی بعد از من برترین مردم است تا وقتی که خدا روزی نازل می‌کند و خلقی باقی باشد!

مردم!

هیچ آیه‌ی مدحی نیست مگر در مدح ِ علی

و هیچ آیه‌ی ذمّی نیست مگر در ذمّ دشمن ِ علی

مردم!

ملعون است هر کس با علی مخالفت کند

مردم!

هرکس که من مولای اویم این علی مولای اوست...

.

تمام ِ این‌ حرف‌ها را جلوی چشم ِ تمام ِ آن صد‌و‌بیست‌هزار نفر زد.


و از تمام ِ آن صد‌و‌بیست‌هزار نفر عهد گرفت تا آن‌چه را که دیدند و شندیدند

تا روز ِ قیامت

نسل به نسل

سینه به سینه

برای یکدیگر نقل کنند

و پیام ِ آن روزش را به گوش عالم برسانند...

.

  خوب که حرف‌هایش را زد

خوب که از علی گفت

فرمود حالا با علی بیعت کنید

نفر به نفرتان...

تمام ِ آن صد‌و‌بیست‌هزار نفر

با علی بیعت کردند

سه روز طول کشید بیعت کردنشان!

هنوز صدای بخّ بخّ یا علی هایشان از آن صحرا می‌آید

اما هرگز کسی نفهمید چه شد که  

تمام ِ آن صد‌و‌بیست‌هزار نفر

فراموش کردند

آن‌چه را که آن روز

میان آن دشت

بالای آن منبر

پیغمبر

با تمام آن‌ها گفت...

.

تذکر: این متن با تکیه بر فرازهایی از خطبه‌ی شورانگیز غدیر نگاشته شده است...

توصیه می‌کنم دوستان حتما این خطبه‌ی شریف رو بخونند.

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایة امیرالمومنین

اجر این نوشته تقدیم به هرکی -حی یا میت- که حب علی در دلش باشد...





نوشته شده در پنج شنبه 92 آبان 2ساعت ساعت 8:19 عصر توسط ملیحه سادات| نظر

سلام دوستان عزیزم. مهم است لطفا وقت بگذارید و بخوانید.

یه موضوع جدی که اگه دقت نکنیم مایه سرافکندگی ما در قیامت خواهد بود.

به نظر شما چرا دیگه هیچ کس حاضر نیست اسم بچه اش رو غضنفر بذاره؟ (غضنفر:شیر، مرد با صلابت، شجاع و از القاب امیرالمومنین(ع))

چون به مرور زمان اینقدر توی جوک هامون لقب غضنفر رو مسخره کردیم که میترسیم وقتی بچه مون بزرگ بشه همه بهش بخندن.

چرا بعضی ها به نام های مبارک امامان نهم و دهم علیهما سلام می خندن؟

چون هرجا معتادی بود اسمشو میذاشتیم نقی(پاکیزه و تمیز) یا تقی(با تقوا و پرهیزگار) و اصلا هم حواسمون نیست که داریم چی کار میکنیم.

اگر تونستید به من بگید چرا به اجناسی که از مد افتاده میگیم: جواد؟! (جواد: بخشنده و با سخاوت)

شما را به خدا خواهش میکنم این کارو نکنیم تا بقیه هم جرات نکنن که مقدسات ما رو مسخره کنند و هر کس هم این کار رو کرد حداقل یه تذکر زبانی بهش بدیم.( جوک علیه قومیتها اشکال شرعی داره دیگه چه برسه به اینکه نام مقدس ائمه هم درش گنجونده بشه.)

ممنون که وقت گذاشتید.

 و حرف آخر:

فرق اروپایی هایی که کاریکاتور رسول خدا و ائمه رو میکشن، با مایی که القاب آنها رو در جوکهایمان استفاده میکنیم و میخندیم چیست؟؟؟!!!

 



نوشته شده در چهارشنبه 92 شهریور 20ساعت ساعت 1:19 عصر توسط فاطمه مقدسی| نظر

سلام به همه دوستای گلم. یاااااااادتون هست؟!!!!!

خاطرات

یه جمله قشنگ واسش پیدا کنید...



نوشته شده در جمعه 92 شهریور 1ساعت ساعت 12:23 عصر توسط فاطمه مقدسی| نظر

بسم رب الحسین...

.

دارد صادقانه تعبیر می‌شود

یک عمر رؤیا دیدنم...

.

دارم زائرت می‌شوم

نجفـــــــــــــــــــــــــــ.......!

.

ماه عسل زندگیم می‌شود

شهد زیارت تو

اربابـــــــــــــــــــــــ......!

.

تمام آرزویم...

.

انشاءلله 26 خرداد عازم سرزمین عشقم...

دوستان حلال بفرمایید

حتما نائب الزیاره و دعاگوی تک تک شما هستم.

دعا بفرمایید بتونیم بهره ببریم....

دوستان عزیز شرمنده اگه دیگه وقت نکنم بیام اینجا

ولی حتما دعاگوی تمام ملتمسین دعا خواهم بود.



نوشته شده در یکشنبه 92 خرداد 19ساعت ساعت 11:0 صبح توسط ملیحه سادات| نظر

بسم الله الرحمن الرحیم...

از همان روز پهن‌گشت زمین

همان روز دحوالارض، تمام ِ اشارت خدا روی یک نقطه از زمین بود

آدم ابوالبشر هبوط که کرد همان یک نقطه را به فرمان خدا بالا برد...

و به محاذی عرش، بیت الله را در زمین بنا نهاد.

کعبه، نقطه‌ی آغاز ِ زمین...

بعد از آن پیامبری مبعوث نشد مگر اینکه آن نقطه را گرامی داشت...

و مگر اینکه به خادمی آن شرف یافت!

ابراهیم ِخلیل با تمام ِ عظمتش به خدمت ِ کعبه گماشته شد

و خدا ابراهیم و فرزندش اسماعیل را به تطهیر بیت ستود...

و آفرینش در شگفت از اینهمه تکریم ِ یک بنا!

ابابیل‌ها ابرهه و سپاهش را به جرم دست‌درازی به حریم کعبه سنگ‌سار کردند!

گوئی خدا کائنات را به خدمت کعبه گرفته بود...

.

.

تمام ِ این سال‌ها خدا تمام ِکائنات را به خدمت گرفته بود

 تا کعبه را نگاه دارند برای یک روز خاص!

تا همان سحرگاهی که درد بر تار و پود مادری نشست!

و پرده‌ی بیت الله دست آویز مادر شد...

.

.

تمام ملائک در سکوت محض ... خیره در کعبه و مادر...

میان حیرت همگان، کعبه به احترام ِ مادر از هم گشوده می‌شود...

.

.

فوج فوج ملک و حورالعین برای کنیزی مادر به کعبه داخل می‌شوند!

بهترین زنان بهشت آمده‌اند تا افتخار قابلگی طفل را از آن خود سازند!

عرش به یکباره قیام می کند... 

سکوت آسمان شکسته می شود...

باران تبارک است که از عرش می بارد...

ملائک سپید در سپید برای بوسه زدن بر بازوی حیدر هبوط می کنند در زمین...

کعبه سه روز به میزبانی علی شرف می‌یابد...

کعبه بزرگ می‌شود

فضیلت می‌گیرد

کعبه بر تمام آفرینش فخر می‌فروشد...

خدا هم به علی مباهات می کند...

کعبه دیگر بار گشوده می‌‍‌شود و مادر و طفل غرق نور از کعبه خارج می‌شوند

پیامبر به استقبال مادر می‌شتابد

طفل را به آغوش می‌کشد

می‌بوید و می‌بوسد...

مرحبا می‌گوید و اشک می‌ریزد

خدا نام طفل را از نام خود گرفته است « علی »

این نام میان عرب سابقه ندارد

خدا خودش برای علی‌اش اسم گذاشته است!

.

حالا راز آنهمه تکریم کعبه فاش می‌شود!

تمام نیکان ِ آفرینش برای تکریم قدمگاه علی به خدمت گرفته شده بودند!

.

.

از همان آغاز آفرینش محور علی بود...

 یا علی جان

در زیارت غدیر می‌خوانیم سلام بر تو ای کسی که کعبه به واسطه‌ی تو شرف یافت



نوشته شده در پنج شنبه 92 خرداد 2ساعت ساعت 11:14 صبح توسط ملیحه سادات| نظر

طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز
مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin